بهار

و بهار از راه می رسد...مثل ِ...مثل هیچ...

و من خوشحالم...از حضور تو...

بهار می آید..همین جا پشت در نشسته..و من مدام می روم و در را برایش باز می کنم

و او مدام می گوید کمی دیگر صبر کن...!

چقدر دلم تنگ شده بود...برای همه چیز...برای این روزها...

برای عید...برای خورشید...برای تو...

و دوباره تقویم از یک می آغازد..و من با همه ی نگاهم این یک را جشن می گیرم..

مبادا که باز بهار برود و من در حسرت شادی قاصدک ها  به سیاهی روم...

نمی گذارم که باز دلم زمستان شود...تو هم اینجا باش...!

بعد از اولین نگاهت ...

مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد .

دوست داشتنی ترین طعم زندگیم برای تو مینویسم

برای همین تویی که پاسخ یکی از سوالات امروزت این است که : من برای از تو نگفتن هنوز جوانم!

من چگونه از تو دور شوم ؟؟؟ تویی که آرام و بی صدا در دلم لانه کردی و حالا معصومانه به من نگاه می کنی ؟

تویی که تمام ذهنم را با یادت آغشته کرده ای ؟

نگاه تو آسودگی ست و آرامشی که مرا در یاد تو تسخیر می کند .

میدانی ! کاش میشد زیر بارانی که در دلم می بارید قدم می زدی و من فرصتی می یافتم تا حضورت را مرور کنم .

افسوس ..... تو نمی دانی اینجا پر از تکرار نام توست ....انگار اشیاء نام تو را زمزمه میکنند .

کاش میتوانستم صراحتم را در صداقت عجین کنم و بگویم دلم برایت تنگ است .   

عزیز غزلهای ننوشته ام  خودت بگو ...... تویی که سوژه و هدف زندگی ام شدی .....چه بنویسم در  این غروب بدرنگ ...... بی تو ؟؟؟؟

تو اولین و تنها کسی بودی که انگشتان احساسم را لمس کردی و بوسیدی و گفتی

تمام لبخند هایمان را به می بوسه غسل می دهی

و من دعا میکنم هرگز  رد پایمان از ساحل نگاه همدیگر محو نشود .

عزیزکم :مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

يه سال پيش همچين روزي تصميم گرفتم وبلاگ بسازم 

یه وبلاگ عاشقونه که همش از عشق بگم و امید و آرزو

فقط و فقط برای تو

تو که بهترینی

بنويسم حرفهام رو ، حرفهايي رو كه شايد نتونم رو در رو بهت بگم

به اميدي كه يه روز بيای و بخونیشون

اون روز خيلي طول نكشيد و انتظارم بر آورده شد

عزيزم خودت ميدوني كه خيلي دوست دارم خيلييييييييييييييييييييييييييييييييييييييي

مي نويسم ، اينقدر مي نويسم تا يه روز با همديگه ادامه بديم و بنويسيم

به اميد آن روز و به اميد برآورده شدن آرزوهامون

 لبخند بزن، غوغا کن، صدايت مرا به پرواز وا مي دارد.  

نگاهم کن، برق چشمان زيبايت نوازشم مي کند،  

من نيز روزي براي تو سرخ خواهم شد، من غرق خنده، گرم خواهم شد.  

وجودت را احساس مي کنم، تو را هميشه مي توان حس کرد ، من گرم خواهم شد.  

من برايت خواهم ماند تا لبخندهايت را پاسخ گويم.  

من سبز خواهم شد تا تو شادابيت را هميشه لمس کني،  

من سرخ خواهم شد. تو را از شوق  لبريز  خواهم  کرد .   

وقتي که صدايت مي کنم و تو  در  دل  پاسخ  مي گويي ،  جان دوباره مي گيرم . 

وقتي که صدايم مي کني شوق ديدار، زبان از من برمي گيرد و من سرخ مي شوم.  

از من سخن مگو، با من سخن بگو، با من از من سخن بگو.  

بگو که صداي تپش هاي اين قلب سرخ را هميشه مي شناسي.   

بگو که سرخيم را ستايش مي کني، 

 من سرخ خواهم شد.  

من از نيم نگاه سوزاننده ي تو زير برق آفتاب، از تمامي گرميت در سردي زمستان، سرخ خواهم شد 

لحظه ي جدايي را نمي شناسم ، خداحافظي را  معنا  نخواهم  کرد . 

سيب سرخي  به تو خواهم  داد  و دانه ي اناري  

دانه ي انارم به تو جان خواهد داد و سيب سرخم به تو محبت.  

سيب سرخ، سرخ خواهد ماند و من سرخ خواهم شد.  

من سيلي عشق تو را چشيده ام و درد محبتت را کشيده ام. 

 شکل آن را نمي دانم، تنها مي دانم که آن نيز سرخ  است  و روزي که اين  رگ هاي خون  در  وجودم 

فوران  کنند، من  سرخ  خواهم  شد 

و من  از  هميشه  تا  هميشه سرخ خواهم ماند

كاش سرانجام سايه سبزنامت بر سرم گسترده شود اي تنهاترين مونس من  

عاشقان عيدتان مباركباد

با اينکه تنها موندی و هيچکسی و نداری