همه هستي من

خلوت مست دو چشم تر توست

همه قصه من

صحبت زلف بلند سر توست

تو مرا واژه ايمان هستي

كه به هنگامه صبح

لب به تكريم تو من باز كنم

تو مرا مهر عبادت هستي

كه به هر سجده خود

سر تعظيم به محراب رخت مي آرم

تو مرا چون گل سرخي هستي

كه درون قفس خشك كوير

از سر ناز به برا آمده اي

تو مرا صبح اميدي هستي

كه ميان همه پنجره ها

رو به من باز شدي

چشم اميد من خسته به توست

تو مرا ياري كن

تا به همراهي تو

به سر قله ايمان برويم

و خدا را انجا

با تو فرياد كنيم

خداياااااااااااااااااااااااااااااااا: من گمشده ي درياي متلاطم روزگارم  و تو بزرگواري!

 هيچ مي داني كه بزرگوار آن است كه گمشده اي را به مقصد برساند ؟

پس اي خدا!

تا ابد محتاج ياري تو ، رحمت تو ، توجّه تو ، عشق تو ، گذشت تو ، عفو تو ، مهرباني تو ، و در يك

كلام ... محتاج توام !