بهار

و بهار از راه می رسد...مثل ِ...مثل هیچ...

و من خوشحالم...از حضور تو...

بهار می آید..همین جا پشت در نشسته..و من مدام می روم و در را برایش باز می کنم

و او مدام می گوید کمی دیگر صبر کن...!

چقدر دلم تنگ شده بود...برای همه چیز...برای این روزها...

برای عید...برای خورشید...برای تو...

و دوباره تقویم از یک می آغازد..و من با همه ی نگاهم این یک را جشن می گیرم..

مبادا که باز بهار برود و من در حسرت شادی قاصدک ها  به سیاهی روم...

نمی گذارم که باز دلم زمستان شود...تو هم اینجا باش...!